Technologie, które nadają kształt Twojemu uśmiechowi.

HTB to rozwijane w ASKLEPIOS rozwiązanie odbudowy na implantach, łączące indywidualny rdzeń tytanowy, estetyczne wykończenie i system mocowania oparty na koronach teleskopowych. Przy odbudowie całego łuku stanowi naszą rozwiniętą odpowiedź na koncepcję All-on-4. W planie rozpatrujemy także konstrukcje częściowe.

Co jest istotne w projekcie? Nośna konstrukcja z tytanu wykonywana w technologii druku 3D, odpowiedni przekrój, sposób przenoszenia obciążeń oraz dostęp do czyszczenia. W prezentowanym wariancie estetykę tworzy licowanie materiałem hybrydowym kompozytowo-ceramicznym, indywidualizowane przez zespół protetyczny.

Co odróżnia mocowanie? Praca jest stabilizowana teleskopowo. Sposób jej zdejmowania do higieny i kontroli omawiamy dla konkretnego wariantu — HTB nie utożsamiamy z dowolnym mostem przykręcanym na implantach.

Dobór liczby implantów, kształtu mostu i rozwiązania tymczasowego wynika z planu kliniczno-protetycznego. Odbudowa tymczasowa i praca docelowa są odrębnymi etapami.

Monobridge to indywidualny most na tytanowej podbudowie ze zintegrowanymi łącznikami, mocowany bezpośrednio z poziomu implantów. Projekt powstaje cyfrowo, a konstrukcję dopasowujemy do rozstawu implantów, zgryzu i planowanego kształtu zębów.

Budowa i wygląd: tytan zapewnia nośną podstawę, natomiast odbudowę estetyczną dobieramy do projektu. W przedstawionej realizacji wykonano korony pełnoceramiczne na podbudowie z tlenku cyrkonu.

Użytkowanie: most jest przykręcany i nie jest zdejmowany przez pacjenta w ramach codziennej higieny. Już w projekcie uwzględniamy przestrzeń do czyszczenia, dostęp serwisowy i kontrole. Tym różni się od protezy na belce oraz opisanego mocowania teleskopowego HTB.

Nie wybieramy konstrukcji wyłącznie według liczby implantów. Liczą się także ich pozycje, dostępna przestrzeń, podparcie i sposób obciążania pracy.

ASKLEPIOSguide to indywidualnie projektowane szablony wspierające przeniesienie planu implantologicznego do zabiegu. Łączymy ocenę CBCT, dane o uzębieniu i tkankach oraz projekt przyszłej pracy protetycznej.

Nie planujemy samej śruby. Położenie implantu odnosimy do kości i struktur anatomicznych, ale także do miejsca przyszłej korony, zgryzu i sposobu utrzymania higieny. Szablon powstaje dla konkretnego planu i wybranego systemu implantologicznego.

W bardziej złożonych zabiegach przygotowujemy rozwiązania wspierające także zaplanowanie zakresu korekty wyrostka. W opisanym przypadku Asklepios-Bar w jednej sesji wykonano ekstrakcje, plastykę kości i wprowadzenie dwóch implantów. To konkretny przykład współpracy chirurgii z projektem, a nie jeden schemat dla wszystkich pacjentów.

Lekarz odpowiada za kwalifikację, kontrolę dopasowania szablonu i przebieg zabiegu. Cyfrowe narzędzia wspierają jego decyzje — nie zastępują oceny klinicznej.